Vakantie in het Reestdal Takkenhoogte

Takkenhoogte

TakkenhoogteHet reservaat Takkenhoogte-Meeuwenveen is te beschouwen als een restant van een uitgestrekt heide- en veengebied waar de Reest als veenbeek doorheen kronkelt. De Takkenhoogte vormt een met eikenbos begroeide verhoging in het landschap. Het dankt zijn naam aan de familie Takken, die in dit gebied veel bezittingen had.

Volgens de overlevering is Takkenhoogte nooit in landbouwgrond omgezet omdat hier in het verleden veel vee is begraven dat ten prooi viel aan een besmettelijke veeziekte.

TakkenhoogteDat zou zijn gebeurd bij de dikke steen, die in een weiland aan de noordkant van het gebied ligt of in een komvormige laagte in het huidige graasgebied, direct ten zuidoosten van het bos.

Gestorven en afgemaakt vee moest vroeger worden begraven op een diepte van 1,50 meter onder de grond en verder dan tien meter verwijderd van woonhuizen, publieke wegen of voetpaden. Ook als vee aan de miltvuurziekte overleden was, werd het begraven. Dat hield een risico in. Oude, zelfs eeuwenoude sporen van de miltvuurbacterie kunnen bij een goede voedingsbodem weer opleven met alle gevolgen van dien. Dat dreigende gevaar kon een reden zijn om de grond niet in cultuur te brengen.

Route

De dikke steen Takkenhoogte-Meeuwenveen ligt aan de Meeuwenweg. Wanneer u vanaf Balkbrug via de oude weg richting Zuidwolde rijdt (=Hoogeveense weg, deze gaat over in de Ommerweg), gaat u na de brug over De Reest direct linksaf = Nieuwe Dijk. Na ongeveer vijfhonderd meter, eerste weg rechtsaf, richting Fort = Meeuwenweg. Net voor de eerste scherpe haakse bocht in deze weg ziet u links een boerenkarrenspoor het weiland in lopen. Rechts daarvan kunt u de kop van deze legendarische kei in het weiland zien liggen op ongeveer dertig meter van de weg af.


1